Biografia
Wacław Żmudzki urodził się 14 sierpnia 1872 roku w Biłgoraju. Kształcił się w gimnazjum w Białej Siedleckiej, a następnie studiował prawo na Szkole Głównej w Warszawie. W młodości brał udział w manifestacjach antyzaborczych i został zesłany do Rosji (1893–1895) w okolicach Biełogrodu.
Po powrocie kontynuował studia prawnicze we Lwowie, gdzie na skutek konfliktu z rosyjskim profesorem opuścił uniwersytet. Dzięki znajomościom został urzędnikiem w Banku Zaliczkowym we Lwowie i ukończył studia prawnicze. Ożenił się z Marią Parniewską. Mieli dwóch synów: Władysława i Wacława.
Najbardziej znane dzieła Żmudzkiego to Bór, Niedola i Trędowaty. Z pamiętnika psychopaty. Po tragicznej śmierci synów w 1918 i 1920 przeżywał upokorzenia i ostatecznie zmarł w 1925 roku w Lwowie, spoczywając na cmentarzu Łyczakowskim.
W życiu zawodowym był cenionym dyrektorem Banku Zaliczkowego we Lwowie oraz działaczem społecznym. Jego twórczość literacka zyskała uznanie, a krytycy podkreślali wartości patriotyczne i psychologiczny autentyzm w jego powieściach.
Zobacz pełny artykuł na Wikipedii