Biografia
Shmuel Atzmon Wircer urodził się 29 czerwca 1929 roku w Biłgoraju jako Szmuel Chaim Wircer. Był synem Icchaka Wircera i Frajdy-Mirele z domu Rapaport. Rodzina Wircerów należała do bogatych mieszkańców Biłgoraja; dorastał w środowisku żydowskim i już w szkole zaczął przygodę z teatrem.
Po wybuchu wojny rodzina ukryła się po drugiej stronie rzeki Białej. Ojciec Shmuela został aresztowany. Rodzina przeniosła się do domu burmistrza, a pod koniec 1939 roku razem ze zbiegłym Icchakiem przekroczyła rzekę Bug i dotarła do Zabłudowa. Icchak Wircer odmówił sowieckiego obywatelstwa, w wyniku czego 20 czerwca 1940 zostali deportowani na Syberię, do obozu pracy w Asinowie koło Tomska.
Rodzina żyła w stosunkowo dobrych warunkach. Ojciec Shmuela pracował jako księgowy, dzieci chodziły do szkoły. Na początku 1942 roku, kiedy pojawiła się informacja o Armii Andersa, Icchak Wircer wraz z innymi wynajęli wagon i pojechali do Taszkentu. Nie udało im się dostać do armii. Rodzina wyjechała do Fergany, a następnie osiadła w Lenińsku. Przebywali tam do grudnia 1945 roku. Potem przez Taszkent zdołali przedostać się do Moskwy, gdzie mieszkał brat Szmarjahu Wircera. Na początku 1946 roku powrócili do Polski, do Krakowa, gdzie przebywał brat matki, Mordechaj Rapaport.
Shmuel przyłączył się do kibucu Ha-Poel ha-Mizrachi w Krakowie. Latem 1946 roku razem z całą grupą wyjechał do Austrii, w okolice Linzu. Kilka miesięcy później dołączyła do niego rodzina. Shmuel pracował jako kierowca i sekretarz rabina polowego armii amerykańskiej Josepha Millera. Na początku 1947 roku członkowie kibucu przeszli przez Alpy do Albiate we Włoszech. Shmuel został ochotnikiem PALMAH w Palestynie.
Shmuel zaciągnął się do wojska izraelskiego, wziął udział w wojnie 1948 roku. Po zwolnieniu z wojska, przez krótki czas pracował jako portier w porcie w Tel Awiwie, a następnie jako trener młodzieży w obozie przejściowym dla nowo przybyłych do Izraela, a w międzyczasie udzielał się w Teatrze OHEL. W 1951 roku zdecydował się na zmianę nazwiska na Atzmon.
Grał na deskach państwowego teatru izraelskiego Habima. Występował również w sztukach radiowych emitowanych przez radio Kol Israel. W 1958 roku założył pierwszy awangardowy teatr w Izraelu - Zavith, kierował nim przez 10 lat. W 1962 roku otrzymał stypendium Ford Memorial Scholarship na roczne studia w Stanach Zjednoczonych. W 1968 studiował w Royal Shakespearean Band w Anglii dzięki stypendium UNESCO. W 1980 roku zaczął wystawiać sztuki w języku jidysz (Klejne Menczelech Szolema Alejchema). Siedem lat później założył Teatr Yiddishpiel. Shmuel Atzmon-Wircer odegrał wielką rolę w dziele włączenia tradycji jidysz w dzisiejszą kulturę żydowską (hebrajską) w Izraelu.
Po raz pierwszy odwiedził Biłgoraj w 1990 roku. Od tamtej pory często wraca w rodzinne strony. W 2007 roku otrzymał tytuł honorowego obywatela Biłgoraja. Mimo przejścia na emeryturę aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym. Jest honorowym dyrektorem Teatru Yiddishpiel. W 2017 roku wyreżyserował i zagrał w przedstawieniu Miasteczka Kasrylewka na podstawie tekstów Szolema Alejchema w Teatrze Żydowskim w Warszawie.
Zobacz pełny artykuł na Wikipedii