Antoni Franciszek Kłossek
Biografia
Antoni Franciszek Kłossek urodził się 6 października 1890 w Biłgoraju. Kształcił się w Rostowie nad Donem, a studia medyczne ukończył w Charkowie w 1914 roku (dyplom lekarza uzyskał w 1916).
W okresie działań wojennych 1914–1918 pracował jako lekarz na froncie. W latach 1917–1919 był ordynatorem oddziału zakaźnego w szpitalu miejskim w Rostowie nad Donem. Po powrocie do Polski podjął pracę w wojskowych szpitalach epidemiologicznych w Sandomierzu, Tomaszowie Mazowieckim i Starachowicach (był dyrektorem tych placówek), a później zatrudniony w punkcie repatriacyjnym w Baranowiczach (1921–1922).
Przez krótki okres był lekarzem powiatowym w Mławie, po czym prowadził wolną praktykę (od 1934 w Lublinie) w dziedzinie chorób wewnętrznych i dziecięcych. Podczas II wojny światowej nadal praktykował. W 1945 objął funkcję szefa Służby Sanitarnej Centralnej Szkoły Oficerów Polityczno-Wychowawczych Wojska Polskiego. W latach 1946–1950 pełnił obowiązki dyrektora Miejskiego Szpitala Klinicznego im. Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie (dawny szpital Świętego Wincentego). Był członkiem Rady Izby Lekarskiej w Lublinie, a także jej ostatnim prezesem w latach 1948–1950. Należał do Lubelskiego Towarzystwa Lekarskiego.
Od 1944 zaangażowany w działalność w Stronnictwie Demokratycznym, był z jego ramienia posłem do Krajowej Rady Narodowej (zasiadał w Komisji Zdrowia). Był przewodniczącym Komitetu Odbudowy Warszawy i Komitetu Radiofonizacji Kraju. Został odznaczony Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi. Zmarł w 1951 roku i został pochowany na cmentarzu przy ul. Lipowej w Lublinie.